Waarom mogen we niet naar Uncle Jack graven?

Het heeft 71 jaar geduurd, maar ze weten nu waar hij ligt. Flight lieutenant John Davis Lunn, een 21-jarige Nieuw-Zeelander die in januari 1945 neerstortte boven het Gelderse Lingewaal. Zijn nabestaanden willen zijn resten begraven. Maar smeekbedes ten spijt: hun geliefde Uncle Jack mag niet worden opgegraven.

Flight lieutenant John Davis Lunn

Flight lieutenant John Davis Lunn (@SGLO – Archive)

‘We staan voor altijd bij u in het krijt, als u akkoord gaat. Het verlies van Uncle Jack was een enorme klap voor onze familie. Een klap die we nog steeds voelen.’ De brief die de Nieuw-Zeelandse familie Lunn naar een Gelderse grondeigenaar heeft gestuurd, is de laatste poging om de stoffelijke resten van de kapitein-vlieger op te graven. En delen van zijn vliegtuig. Want ook dat ligt, zo zijn de sterke vermoedens, nog in de Gelderse klei.

Op de begraafplaats van Vuren staat wel zijn grafsteen: John Davis Lunn, Nieuw-Zeeland. Maar daaronder ligt alleen zijn romp.

Amper 21 was Lunn toen hij, enkele jaren nadat hij zich vrijwillig aanmeldde bij de Royal New Zealand Air Force, als flight lieutenant het leven liet in een Gelders weiland. Neergehaald door afweergeschut. ,,Ik ben in 2002 naar het oorlogsgraf geweest,” zegt zijn neef van 68, ook John Davis Lunn geheten. Naar hem vernoemd. ,,Hij is de held van onze familie. Wij noemen hem Uncle Jack, zijn roepnaam. Ik heb hem nooit gekend natuurlijk. Net te laat geboren. Maar het bezoek aan zijn graf was heftig. Behoorlijk emotioneel. Voor mij, en de rest van de familie, zeker voor zijn zus Mara, die nu in de 80 is.”

Speuren
Dat de rest van het lichaam nog ergens in de polder zou moeten liggen, samen met delen van zijn toestel, een Typhoon, was decennia lang bekend. Maar waar? Niemand die het wist. Tot de Stichting Eerbetoon Geallieerde Vliegeniers Lingewaal ging speuren.

In oktober werden gespen van Lunns parachute gevonden. Stukje bij beetje werd duidelijk waar het toestel de grond raakte. En waar ongeveer gegraven moet worden. De luchtmacht en ook de explosieven opruimingsdienst staan paraat met deskundigen. En de gemeente Lingewaal is enthousiast.

Het graf van Flight lieutenant John Davis Lunn in Vuren (@SGLO - Archive)

Het graf van Flight lieutenant John Davis Lunn in Vuren (@SGLO – Archive)

Smeken
Toch gaat het niet door. De eigenaar van de grond, een particulier, heeft laten weten niet mee te werken. De smekende brief van de familie Lunn ten spijt. ,,Extreem teleurstellend. Dat zelfs onze brief hen niet op andere gedachten kan brengen,” zegt John Lunn. ,,Ik bedoel… er liggen gewoon nog lichaamsdelen van hem. Van onze Uncle Jack. En wij willen dat het lichaam compleet is. Dat zijn graf in Vuren compleet is, zodat we het kunnen afsluiten.”

Toch is de grondeigenaar onvermurwbaar. Hij laat weten geen uitleg te willen geven over de kwestie. Niet aan de familie Lunn, ook niet aan de krant. ,,Terwijl er misschien een goede reden voor is, dat ze niet willen graven,” zegt John Lunn. ,,Maar zelfs dat willen ze niet uitleggen. Wij kregen dat nota bene op 25 april te horen, dat het niet doorgaat.”

Dat is Anzac Day, waarop AustraliĆ«rs en Nieuw-Zeelanders de inzet van hun troepen in de Eerste Wereldoorlog herdenken. ,,Dat is een grote dag voor ons hier in Nieuw-Zeeland, in beide oorlogen zijn veel landgenoten gesneuveld.”

De Stichting Eerbetoon Geallieerde Vliegeniers Lingewaal, die de hele luchtoorlog boven Lingewaal vastlegt om in een blijvend eerbetoon te verwerken, laat weten de situatie te betreuren. ,,We hebben respect voor de standpunten van beide families,” zegt voorzitter Peter den Tek. ,,We hopen dat beide partijen ooit nog tot elkaar komen.”

Ergens in deze polder kwam de Typhoon van Lunn neer (Cor de Kock)

Ergens in deze polder kwam de Typhoon van Lunn neer (Cor de Kock)

Nagedachtenis
De familie Lunn in Nieuw-Zeeland geeft de strijd niet op, reageert een andere neef, Steve Lunn. ,,We willen echt niemand kwetsen. Maar we kunnen niet begrijpen waarom ze ons verbieden om Jacks vliegtuig en zijn resten te vinden. Ter ere van zijn nagedachtenis zijn we het verplicht om hiervoor te strijden. Desnoods met een advocaat.” Al is dat, zo voegt John Lunn er aan toe, de laatste strohalm. ,,Hopelijk komt het niet zover.”

Volgend jaar wordt in Lingewaal een eerbetoon onthuld voor de geallieerden, waaronder John Davis Lunn. ,,Wij komen zeker kijken,” laat de familie Lunn weten.

Bron:
De Stentor

Also see:
Hawker Typhoon PD464 (SGLO T5168)

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>