Crashtour alsof de hemel in brand stond

Een bus vol genodigden legde zaterdag een ‘crashtour’ af: plekken in Lingewaal waar geallieerde vliegers tijdens WOII neerstortten. Vanaf Fort Vuren slingert de bus via de Waaldijk richting de polders rond Herwijnen. Onder de genodigden bevindt zich een aantal ooggetuigen. Het neerstorten van de vliegtuigen staat hen, tientallen jaren later, nog altijd voor de geest.

Martijn Steenis (87) was één van de genodigden. Bij deze Hellouwse molen zag hij in WOII dat de Duitsers een neergeschoten Engelse vlieger gevangen namen. (@Ricardo Smit)

Martijn Steenis (87) was één van de genodigden. Bij deze Hellouwse molen zag hij in WOII dat de Duitsers een neergeschoten Engelse vlieger gevangen namen. (@Ricardo Smit)

Zo ook bij Martijn van Steenis (87). ,,Ik zag een stip aan de horizon, het was een parachute, hoewel we toen niet eens wisten wat een parachute was”, vertelt hij. ,,Ik ben er meteen naartoe gefietst, ik wilde weten wat er gebeurde.”

De stip in de lucht bleek de Britse piloot Basil Scarff (SGLO T4024)te zijn. ,,Het was bij één van de Hellouwse molens. Toen ik daar kwam, zag ik dat de Duitsers hem al hadden gevonden. De piloot gaf elke Duitser een sigaret. Dat heeft hem wel geholpen denk ik, want het waren geen lastige Duitsers.”

Krijgsgevangenkamp
Basil Scarff kwam uiteindelijk in een krijgsgevangenkamp aan de Baltische Zee terecht en werd daar door de Russen bevrijd. Vorig jaar ontmoette Steenis de zoon van de piloot bij de molen waar hij zijn vader langs zag komen. ,,Een bijzondere ontmoeting”, vindt ook Peter den Tek, voorzitter van de stichting.

Het wordt stil als de bus in de polder stopt en Den Tek het verhaal vertelt van de vliegeniers, en zeker als ooggetuige Jantje van Arkel (82) haar verhaal doet over de Britse piloot Reynolds en navigator Philips. (SGLO T3207),,Het was op een decemberavond, een verschrikkelijke herrie en het leek alsof de hemel in brand stond. We hoorden al snel dat het ging om een neergeschoten vliegtuig. Ik zag een grote klont die naar beneden kwam, dat moesten die jongens wel zijn.” De lichamen waren in zo’n beroerde staat, dat het bergen moeizaam ging. ,,Maar dat vertel ik niet”, zeg ze geëmotioneerd.

Philip Hoogervorst verzorgt al zo’n twintig jaar het graf van de Nieuw-Zeelander John Davis Lunn. (SGLO T5168) ,,Ik heb er vanochtend nog bloemen neergelegd”, zegt hij. Hoogervorst bouwde in de jaren een bijzondere band met de familie op. Hij kreeg ze meerdere keren over de vloer en zelf bezocht hij Nieuw-Zeeland al een paar keer. ,,Door hen is mijn liefde voor dat land ontstaan.”

Hoewel er al wel een graf is voor Lunn, is zijn lichaam nog niet compleet. Een aantal stoffelijke resten ligt nog in de Gelderse grond, maar tot nu toe mag daar van de eigenaar nog niet gegraven worden. Of bemiddelingspogingen van de laatste maanden resultaat hebben, daar heeft Marjan van Ooijen, secretaris van Stichting Eerbetoon Geallieerde Vliegeniers, nog niets over gehoord.

,,Het is afwachten”, zegt ze. De stichting is opgericht door de afgevaardigden van de vier Lingewaalse historische verenigingen. Van Ooijen: ,,We zien dat mensen hun verhalen al een stuk moeilijker vertellen in vergelijking met twee jaar geleden. Daarom is het belangrijk dat nu het nog kan, we de verhalen bij deze mensen moeten ophalen, maar ook dat ze met elkaar praten.”

Voorproefje
De bustour was een voorproefje van de op 10 mei in gebruik te nemen herinneringsroute met een aantal ‘bomen van betekenis’. ,,Daar willen we informatieborden plaatsen met de verhalen van de vliegenier”, vertelt Van Ooijen. Volgend jaar krijgt de stichting in Fort Vuren ruimte voor een museum.

Bron:
Omroep Gelderland
Algemeen Dagblad

Also see:
External website Eerbetoon Geallieerde Vliegeniers Lingewaal

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>